« మునుపటి

Bhagavad Gita: అధ్యాయం 2, శ్లోకం 61

తదుపరి »

தா¹னி ஸர்வாணி ஸன்யம்ய யுக்¹த ஆஸீத¹ மத்¹ப¹ர: |

வஶே ஹி யஸ்யேன்த்³ரியாணி த¹ஸ்ய ப்¹ரஞ்ஞா ப்¹ரதி¹ஷ்டி²தா¹ ||61||

தானி—--அவை; ஸர்வாணி—--எல்லாவற்றையும்; ஸன்யம்ய— -அடக்கி; யுக்தஹ—--ஒருங்கிணைந்து; ஆஸீத— -அமர்ந்த; மத்பரஹ—--என்னை (ஶ்ரீ கிருஷ்ணர்) நோக்கி; வஶே—-தன்வசத்தில் வைத்த; ஹி— -நிச்சியமாக; யஸ்ய—--எவருடைய; இந்த்ரியாணி—--புலன்கள்; தஸ்ய—--அவர்களின்;ப்ரஞ்ஞா—--பூரண அறிவு; ப்ரதிஷ்டிதா—-- நிலையானது ;

అనువాదం

BG 2.61: அவர்கள் பரிபூரண அறிவில் நிலைநிறுத்தப்பட்டவர்கள், அவர்கள் தங்கள் புலன்களை அடக்கி, தங்கள் மனதை எப்போதும் என்னில் லயித்து வைத்திருக்கிறார்கள்.

వ్యాఖ్యానం

இந்த வசனத்தில், யுக்தஹ (ஒன்றுபட்டது) என்ற சொல் ‘பக்தியில் சூழ்ந்திருத்தல்’ என்பதைக் குறிக்கிறது, மேலும் மத்¹ ப¹ரஹ என்றால் ‘கிருஷ்ணரை நோக்கி’ என்று பொருள். ஆஸீத¹ (அமர்ந்துள்ள) என்ற சொல்லுக்கு இங்கு 'அமைந்த அல்லது நிறுவப்பட்ட' என்று பொருள்படும். வேகமான விரைந்து செல்லும் மனதையும் புலன்களையும் அடக்க வேண்டும் என்று கூறிய ஸ்ரீ கிருஷ்ணர், இப்போது கடவுள் பக்தியின் உட்கிரகித்தலை அவற்றுக்கான சரியான ஈடுபாடு என்று வெளிப்படுத்துகிறார்.

« Prev verse

Next verse »

2. ஸாங்கிய யோகம்

‹ అధ్యాయం 2 ›

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72